چی شد که یه درد و دل ساده هم ازمون گرفته شد؟

که هی میپرسن چته و جوابهام آنقدر کوتاه و سرده که حقیقتا خودم حالت تهوع میگیرم.

:)

آشناهای غریبه

نزدیکهای دور

خودیهای بیخودی

دیگه چی ؟

بیدار میشی، میبینی شدت غمت از دیشب بیشتره. پتو رو میکشی سرت و دوباره میخوابی.

ولی نمیخونه

نه حرفهاتون با حرفهاتون

نه حرفهاتون با کاراتون

نه کاراتون با حرفهاتون

نه کاراتون با کاراتون

حقیقتا خودتون میدونید چند چندید با خودتون ؟

از بین بودن و نبودن، ترجیح همیشه نبودن است. اصلا نبودن حس متفاوتی است. :)

۱۴۰۱/۰۵/۲۲ 7:07 نوشتههای پیشین ابزار وبلاگ <-BlogAndPostTitle-> ]]]]]]]]>]]]]]]>]]]]>]]>

تبریک میگم من دارم به بوها وسواس پیدا میکنم...

1:21 داره ذره ذره میشکنه.... اشک روی گونههاشه... باز خیلی معصوم شده... غم توی دلش جولان میده...